Fysiologie van een triggerpoint

De fysiologie van een triggerpoint

De plek in een spiervezel waar de contractie zich feitelijk voordoet, is een microscopisch kleine eenheid die sarcomeer wordt genoemd. In de spieren moeten miljoenen sarcomeren samentrekken om zelfs de kleinste beweging te kunnen maken. Een triggerpoint ontstaat als een teveel gestimuleerde sarcomeer niet langer in staat is zijn samengetrokken toestand te veranderen

Onderstaande illustratie is een weergave van meerdere spiervezels binnen in een triggerpoint. Deze is gebaseerd op een fotografische opname via een elektronenmicroscoop.

Letter A wijst op een spiervezel in een normale ruststand, niet uitgerekt en niet samengetrokken. De afstand tussen de dwarse lijntjes binnen de vezel definieert de lengte van de individuele sarcomeren. De sarcomeren liggen in de lengte van de spiervezel.

Letter B wijst op een knoop in een spiervezel die bestaat uit een aantal sarcomeren die in een voortdurende maximale aanspanning verkeren die kenmerkend is voor een triggerpoint. De opgebolde weergave van de spierknoop laat zien hoe dit deel van de spiervezel is samengetrokken en korter en dikker is geworden.

Letter C wijst op het deel van de spiervezel dat zich uitstrekt van de spierknoop tot aan de aanhechting van de spier (in dit geval aan het borstbeen). Let op de grotere afstand tussen de dwarse lijntjes, die laat zien dat de sarcomeren in dit deel van het spierweefsel uitgerekt worden door de spanning binnen in de spierknoop. Deze uitgerekte segmenten veroorzaken de spanning en stijfheid aan de strakke streng en geven het strakke en verkorte gevoel in een spier.

Normaal gesproken werken de sarcomeren als kleine pompjes die samentrekken en ontspannen. Het bloed circuleert zodoende door de haarvaten die in de behoefte van hun celstofwisseling voorzien. Als de sarcomeren in een triggerpoint hun contractie vasthouden, stopt in feite de bloedcirculatie in het betreffende gebied. Het gebrek aan zuurstof en de ophoping van afvalstoffen irriteren het triggerpoint. Het triggerpoint reageert op deze noodtoestand met het versturen van pijnsignalen.

De massage van het triggerpoint spoelt het weefsel schoon en helpt de vastgelopen sarcomeren in het triggerpoint weer los te komen. Door direct op de triggerpoints te werken, is massage de veiligste, meest natuurlijke en meest effectieve vorm van pijntherapie.